Mitt Romney en Wall Street

7 oktober 2011 § Een reactie plaatsen

Mitt Romney zal waarschijnlijk de republikijnse presidentskandidaat zijn die het tegen de zittende president Barack Obama gaat opnemen in de amerikaanse presidentsverkiezingen van 2012. Mitt Romney wordt als geen ander krachtig gesteund door de financiele instellingen op Wall Street, in een tijdperk waarin wereldwijd door mensen massaal gedemonstreerd wordt tegen bedreiging van de vrijheid door de enorme macht van een relatief klein aantal personen en machtige ondernemingen. Hoe verhouden de financieel-economische denkbeelden van presidentskandidaat Mitt Romney zich tot de onderstaande kerkelijke verklaring over de economie uit 1875?

een kerkelijke verklaring over de economie – 1875

De menselijke ervaring heeft geleerd dat samenlevingen en landen waarin de welvaart eerlijk is verdeeld, deze de meeste vrijheid genieten, ’t minst zijn blootgesteld aan tirannie en onderdrukking, en ’t minst lijden onder het kwaad veroorzaakt door allerlei luxurieuze gewoonten. In zo’n systeem, mits zorgvuldig bewaakt, is er geen ophoping van goederen en eigendommen in de handen van slechts enkelen, vooral als er wetten van kracht zijn die rente voor geleend geld of goed verbieden.

Een van de grootste plagen waarmee ons land momenteel wordt geteisterd is de, op zich toe te juichen toename van de welvaart, in de handen van verhoudingsgewijs slechts een klein aantal individuen. De vrijheid waar onze voorouders zo nadrukkelijk voor streden, en waarvan wij de erfgenamen zijn, die vrijheid wordt bedreigd door de enorme macht van een klein aantal personen en machtige ondernemingen daartoe in staat gesteld door de opeenhoping van welvaart. Middels haar verleidelijke invloed zien we allerlei gevolgen die bij gelijke verdeling onmogelijk zouden zijn in onze bestuursvorm, en die in het hele land zowel de lokale als de nationale wetgeving dreigen te beinvloeden.
Als dit kwaad geen halt wordt toegeroepen, als er geen maatregelen worden genomen om te voorkomen dat de rijken rijker worden, en de armen in behoeftigheid toenemen, dan staat dit land een ramp te wachten, want de geschiedenis leert ons dat een dergelijke ontwikkeling de voorbode was van de val van machtige naties.

Jaren geleden werd algemeen aangenomen dat Heiligen der Laatste Dagen aan dezelfde wereldse gevaren blootstonden als overal ter wereld. De toenmalige stand van zaken veroorzaakte de toename van rijkdom voor enkelen ten koste van vele anderen. In onze gemeenschap vormde zich al heel snel een vermogende klasse met tegengestelde belangen van die van de rest van onze gemeenschap. De groei van een dergelijke vermogende klasse vormde een bedreiging voor onze eenheid waar we juist zo’n grote behoefte aan hebben. De heiligen werden vervolgens geadviseerd deel te nemen aan cooperaties, aangezien het hen aan geloof ontbrak naar een hogere orde te leven door de Heer aan de Kerk geopenbaard. Cooperaties werden aldus gezien als de beste manier om saamhorigheid en eenheid te bevorderen. Een bundeling van belangen was het doel, want ten tijde van de cooperaties legden de heiligen der laatste dagen een grote minachting aan de dag m.b.t. de beginselen van zelfbehoud. Zij moedigden de groei aan van het kwaad in hun midden, ’n kwaad dat zij veroordeelden als een van de ergste symptomen van de stelsels waar zij uit voortkwamen…

Enorme winsten werden toevertrouwd in de handen van naar verhouding slechts enkelen, i.p.v. deze gelijkmatig te verdelen onder de bevolking. De gemeenschap werd dientengevolge al heel gauw in klassen verdeeld en spoedig werd op pijnlijke manier duidelijk hoezeer bezit en bezitloosheid helaas aanleiding gaf tot hatelijke tegenstellingen. Toen het plan werd ontvouwd om ZCMI – Zion’s Cooperatieve Handels Maatschappij op te richten, werd gehoopt dat de gemeenschap als geheel aandeelhouder zou worden, immers wanneer ’n minderheid bezit zou krijgen over de aandelen zouden de voordelen voor de gemeenschap beperkt zijn. De bevolking werd daarom aangespoord aandelen te verkrijgen en een groot aantal gaf gehoor aan die oproep. Zoals aangetoond, bleek de hele onderneming ’n succes zoals door haar enthousiaste supporters was voorspeld.Winstdeling binnen de gemeenschap was echter niet het enige voordeel van de oprichting van de cooperatie in ons midden.

De Cooperatie heeft inmiddels een groot aantal aanvallen zwijgend over zich heen laten gaan, haar voorstanders hebben e.e.a. in lijdzaamheid aangezien. De tijd is echter aangebroken dit zwijgen te verbreken.
De Heiligen der Laatste Dagen moeten beseffen dat het onze plicht is cooperativiteit te ondersteunen en al het mogelijke te doen het te doen slagen. De plaatselijke cooperatieve winkels verdienen de oprechte steun van de heiligen; heeft de geschiedenis ons immers niet geleerd dat eenheid kracht betekent?

Hoe krachtig zouden de heiligen zijn zonder eenheid?
Niet alleen in onze leerstellige overtuiging moeten we een zijn, maar ook in de praktijk, en in het bijzonder in onze zakelijke aangelegenheden.

Uw Broederen,

Brigham Young, Daniel H. Wells, George A. Smith, John Taylor, Wilford Woodruff, Orson Hyde, Orson Pratt, Charles C. Rich, Lorenzo Snow, Erastus Snow, Frankling D. Richards, George Q. Cannon, Brigham Young Jr, Albert Carrington

Excerpted from the Apostolic Circular of July 1875. The complete text can be found in Edward Jones Allen, The Second United Order Among the Mormons (New York: Columbia University Press, 1936).

Sociale Rechtvaardigheid

7 april 2011 § Een reactie plaatsen

Sociale Rechtvaardigheid
door Robert Poort

We kunnen drie manieren onderscheiden waarop we als mormoonse christenen hulp kunnen bieden wanneer geconfronteerd met menselijk lijden: liefdadigheid, maatschappelijke zorg, en sociale rechtvaardigheid.

Liefdadigheid is een directe, vaak persoonlijke manier om hulp te bieden, maatschappelijke zorg helpt individuen te functioneren in de samenleving, en sociale rechtvaardigheid streeft naar een rechtvaardige maatschappij; een samenleving waarin het welzijn van de een niet ten koste gaat van het welzijn van de ander.

Het onderscheid tussen liefdadigheid en sociale rechtvaardigheid kan worden verduidelijkt middels de vaak aangehaalde uitspraak van de Braziliaanse R.K. bisschop Dom Helder Camara:
“Ik wordt een heilige genoemd omdat ik voedsel verstrek aan de armen; als ik vraag waarom er eigenlijk zoveel armen zijn, noemt mij men een communist.”

Liefdadigheid en in het verlengde daarvan maatschappelijke zorgverlening, richten zich op hulpverlening; sociale rechtvaardigheid stelt de vraag waarom er zoveel behoeftigen zijn, en streeft vervolgens naar verandering van de strukturen die er aan ten grondslag liggen.
Liefdadigheid en maatschappelijke zorg worden meestal in dankbaarheid aanvaard, oproepen tot sociale rechtvaardigheid worden meestal minder in dank afgenomen, vaak zelfs als aanstootgevend beschouwd.
In de schriften vinden we talrijke van dergelijke “aanstootgevende” voorbeelden. In 750 AD was het de profeet Amos die met een beschuldigende vinger wees naar het welvarende noordelijke deel van de Joodse Staat onder koning Jeroboam II.
Amos beschuldigde de heersende klasse er van liever handel te drijven dan begaan te zijn met de armen, ook stelde hij de voorkeur van de elite voor godsdienstig ritueel boven sociale rechtvaardigheid aan de kaak.

4 Hoort dit, gij, die den nooddruftige opslokt! en dat om te vernielen de ellendigen des lands;
5 Zeggende: Wanneer zal de nieuwe maan overgaan, dat wij leeftocht mogen verkopen? en de sabbat, dat wij koren mogen openen? verkleinende de efa, en den sikkel vergrotende, en verkeerdelijk handelende met bedrieglijke weegschalen;
6 Dat wij de armen voor geld mogen kopen, en den nooddruftige om een paar schoenen; dan zullen wij het kaf van het koren verkopen.

Amos 8:4-6 is een scherpe veroordeling van sociale onrechtvaardigheid die niet onder stoelen of banken wordt gestoken, aanstootgevend of niet.

Als heiligen der laatste dagen bedrijven we veel liefdadigheid, en dat is maar goed ook, want er is veel nood in de wereld. Financiele bijdragen als vastengaven en giften t.b.v. humanitaire acties, maar ook persoonlijke bijdragen in de vorm van tijd en energie vallen er onder. Denk aan huisonderwijs en huisbezoek, dienstbetoonprojecten en niet te vergeten gebed en een positieve, inspirerende levenshouding. Prachtige voorbeelden van liefdadigheid die alle steun verdienen.

Als voorbeeld van maatschappelijke zorg kennen we in de VS het kerkelijk Bureau voor Maatschappelijke Zorg. Individuele leden van de kerk kunnen er terrecht bij relatieproblemen, werkeloosheid, adoptie e.d. Het bekende Deseret Industries is aktief op het gebied van werkverschaffing. Bijzondere kerkelijke zendingen, alsmede particuliere initiatieven, verzorgen wereldwijde educatieve ondersteuning, medische zorg en agrarische adviezen. In vele welvarende landen is maatschappelijke zorg vaak een rol vervuld door overheidsinstanties, maar het uitgangspunt is hetzelfde: individuele burgers te helpen functioneren in de maatschappij. Er is altijd grote behoefte aan maatschappelijke zorg.

Sociale rechtvaardigheid streeft naar een rechtvaardige maatschappij; een samenleving waarin het welzijn van de een niet ten koste gaat van het welzijn van de ander. Ze stelt de vraag waarom er zoveel behoeftigen zijn, en streeft vervolgens naar verandering van de strukturen die er aan ten grondslag liggen. Wat heeft ons kerkelijk lidmaatschap van doen met verandering van maatschappelijke strukturen? Moeten we ons juist niet verre van wereldse zaken houden? Dergelijke vragen worden veelvuldig gesteld. Het evangelie is een persoonlijke zaak, maar tegelijkertijd ook een maatschappelijke aangelegenheid, het is een kwestie van wisselwerking en evenwicht tussen de twee. Het eerste presidentschap van de kerk moedigt ons nadrukkelijk aan “tot aktieve deelname aan het politieke, bestuurlijke, en maatschappelijke leven.”

Heiligen der laatste dagen voelen zich soms geisoleerd op godsdienstig terrein, en zijn mede daardoor misschien wat minder betrokken bij het openbare leven. Bovendien is men vaak zo in de weer binnen de kerk met christelijke dienstverlening dat er weinig tijd over lijkt te blijven voor maatschappelijke betrokkenheid, met in het achterhoofd wellicht de gedachte dat de samenleving zich immers weinig gelegen laat liggen aan mormoonse ideen… Jammer, want de “herstelling” is niet slechts een historisch religieus feit, maar juist vooral ook een oproep tot voortdurende persoonlijke en sociale vernieuwing. Als individuele heiligen der laatste dagen kunnen we een unieke en waardevolle bijdrage leveren in de samenleving als het gaat om sociale rechtvaardigheid.

Tenslotte blijven aldus liefdadigheid, maatschappelijke zorg, en sociale rechtvaardigheid; en om met de apostel Paulus te spreken: “deze drie; doch de meeste van deze is de liefde.” (I Korinthiers 13) Het moge duidelijk zijn dat in ons streven naar grotere maatschappelijke en politieke betrokkenheid, de liefde steeds ons uitgangspunt moet zijn.

De Mormoonse Arbeider

7 april 2011 § 2 reacties

door Cory Bushman

De échte atheist is degene die weigert Gods beeld in het gelaat van zijn naaste te herkennen. – Catholic Worker

Als we gek zijn, komt dat omdat we weigeren net zo gek te worden als de wereld om ons heen. – Peter Maurin (mede-oprichter van de ‘Katholieke Arbeider’-beweging) Opgericht in 1933 door Dorothy Day, een katholiek bekeerlinge en journaliste, en Peter Maurin, een franse arbeider en wetenschapper; de Katholieke Arbeider-beweging is gegrondvest op een stellig geloof in de menselijke waardigheid zoals ons wordt voorgehouden in de Bergrede in het Nieuwe Testament. Degenen die meedoen aan de Katholieke Arbeider-beweging richten zich o.a. op de volgende sociaal-politieke onderwerpen: geweldloosheid, gebed, gastvrijheid voor daklozen, de anti-oorlogsbeweging, vrijwillige armoede, racisme, gerechtigheid en economische gelijkheid. Day en Maurin begonnen de Katholieke Arbeider in de hoop maatschappelijke vernieuwing op gang te brengen in de huidige samenleving, “een samenleving waarin het ons gemakkelijker zou vallen goed te doen.”

De Katholieke Arbeider geeft al vanaf zijn oprichting zeven keer per jaar het gelijknamige krantje “de Katholieke Arbeider” uit. Dit krantje werd voor het eerst aan de man gebracht voor één cent per exemplaar tijdens een communistische arbeidersdemonstratie in New York, en wordt tot op de huidige dag nog steeds gedrukt en nog steeds voor één cent verkocht. De Katholieke Arbeider richtte de aandacht op heel wat moeilijke maar noodzakelijke vragen zoals: Wat is eerzame arbeid? Hoe liggen de verhoudingen tussen politieke, sociale en economische aspecten in een democratie, en hoe verhoudt e.e.a. zich tot het algemeen belang? Op welk punt bevinden we ons, wat is ons doel, en hoe gaan we dat doel bereiken? Wat houdt het vandaag de dag in om Jezus Christus te volgen? We hopen dergelijke vragen ook in relatie tot het Mormonisme te stellen. Ik hoop dat de oprichting en publicatie van “de Mormoonse Arbeider” een weerspiegeling zal zijn van de initiatieven van Day and Maurin en dat deze ertoe zullen bijdragen “maatschappelijke vernieuwing tot stand te brengen in de huidige samenleving, een samenleving waarin het ons gemakkelijker zal vallen om goed te doen.” We zijn er niet op uit de leringen van de kerk te veranderen, we willen slechts een dialoog en een discussie op gang brengen hoe we die heilzame leerstellingen in de praktijk van alle dag kunnen brengen, en te onderzoeken hoe we die leerstellingen op meer doelmatige wijze kunnen inpassen in een samenleving waarin het ons gemakkelijker zal vallen goed te doen.

De japanse arbeidersaktivist, christelijke hervormer en pacifist Toyohiko Kagawa, schreef destijds: “Ik lees in een boek dat Christus rondging en veel goeds tot stand bracht. Het verontrust me dat ik rondga maar niet zoveel méér dan dat. Het spreekt ons niet langer aan slechts ‘rond te gaan’.” Als mensen van vrede is het onze plicht aan een maatschappij en samenleving te werken zoals die in de Bergrede werd omschreven. Elder John A. Widtsoe: “De enige manier waarop we een vredige samenleving tot stand kunnen brengen is door te werken aan mannen en vrouwen die van vrede houden en die aan vrede werken. Ieder mens afzonderlijk heeft, door die lering van Christus en Zijn Kerk, de vrede der wereld in eigen hand”, en verder: “Daarom dragen u en ik gezamenlijk de verantwoording van vrede op aarde, een verantwoording die we niet op ’n ander kunnen afwentelen; niet op de schouders van een congres of parlement, of op welke wetgevende organisatie dan ook.” (Conference Report, Oct.1943, p.113)

Day en Maurin richtten een beweging op die voor iedereen open stond die zich wilde verplichten tot geweldloosheid, waardoor men lid kon worden van de Katholieke Arbeider beweging, ongeacht bezit of religieuze overtuiging. In die geest willen we iedereen uitnodigen met de Mormoonse Arbeider mee te doen d.m.v. het gedrukte woord en d.m.v. gezamenlijke discussie.

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Economics categorie van De Mormoonse Arbeider.