Mitt Romney en Wall Street

7 oktober 2011 § Een reactie plaatsen

Mitt Romney zal waarschijnlijk de republikijnse presidentskandidaat zijn die het tegen de zittende president Barack Obama gaat opnemen in de amerikaanse presidentsverkiezingen van 2012. Mitt Romney wordt als geen ander krachtig gesteund door de financiele instellingen op Wall Street, in een tijdperk waarin wereldwijd door mensen massaal gedemonstreerd wordt tegen bedreiging van de vrijheid door de enorme macht van een relatief klein aantal personen en machtige ondernemingen. Hoe verhouden de financieel-economische denkbeelden van presidentskandidaat Mitt Romney zich tot de onderstaande kerkelijke verklaring over de economie uit 1875?

een kerkelijke verklaring over de economie – 1875

De menselijke ervaring heeft geleerd dat samenlevingen en landen waarin de welvaart eerlijk is verdeeld, deze de meeste vrijheid genieten, ’t minst zijn blootgesteld aan tirannie en onderdrukking, en ’t minst lijden onder het kwaad veroorzaakt door allerlei luxurieuze gewoonten. In zo’n systeem, mits zorgvuldig bewaakt, is er geen ophoping van goederen en eigendommen in de handen van slechts enkelen, vooral als er wetten van kracht zijn die rente voor geleend geld of goed verbieden.

Een van de grootste plagen waarmee ons land momenteel wordt geteisterd is de, op zich toe te juichen toename van de welvaart, in de handen van verhoudingsgewijs slechts een klein aantal individuen. De vrijheid waar onze voorouders zo nadrukkelijk voor streden, en waarvan wij de erfgenamen zijn, die vrijheid wordt bedreigd door de enorme macht van een klein aantal personen en machtige ondernemingen daartoe in staat gesteld door de opeenhoping van welvaart. Middels haar verleidelijke invloed zien we allerlei gevolgen die bij gelijke verdeling onmogelijk zouden zijn in onze bestuursvorm, en die in het hele land zowel de lokale als de nationale wetgeving dreigen te beinvloeden.
Als dit kwaad geen halt wordt toegeroepen, als er geen maatregelen worden genomen om te voorkomen dat de rijken rijker worden, en de armen in behoeftigheid toenemen, dan staat dit land een ramp te wachten, want de geschiedenis leert ons dat een dergelijke ontwikkeling de voorbode was van de val van machtige naties.

Jaren geleden werd algemeen aangenomen dat Heiligen der Laatste Dagen aan dezelfde wereldse gevaren blootstonden als overal ter wereld. De toenmalige stand van zaken veroorzaakte de toename van rijkdom voor enkelen ten koste van vele anderen. In onze gemeenschap vormde zich al heel snel een vermogende klasse met tegengestelde belangen van die van de rest van onze gemeenschap. De groei van een dergelijke vermogende klasse vormde een bedreiging voor onze eenheid waar we juist zo’n grote behoefte aan hebben. De heiligen werden vervolgens geadviseerd deel te nemen aan cooperaties, aangezien het hen aan geloof ontbrak naar een hogere orde te leven door de Heer aan de Kerk geopenbaard. Cooperaties werden aldus gezien als de beste manier om saamhorigheid en eenheid te bevorderen. Een bundeling van belangen was het doel, want ten tijde van de cooperaties legden de heiligen der laatste dagen een grote minachting aan de dag m.b.t. de beginselen van zelfbehoud. Zij moedigden de groei aan van het kwaad in hun midden, ’n kwaad dat zij veroordeelden als een van de ergste symptomen van de stelsels waar zij uit voortkwamen…

Enorme winsten werden toevertrouwd in de handen van naar verhouding slechts enkelen, i.p.v. deze gelijkmatig te verdelen onder de bevolking. De gemeenschap werd dientengevolge al heel gauw in klassen verdeeld en spoedig werd op pijnlijke manier duidelijk hoezeer bezit en bezitloosheid helaas aanleiding gaf tot hatelijke tegenstellingen. Toen het plan werd ontvouwd om ZCMI – Zion’s Cooperatieve Handels Maatschappij op te richten, werd gehoopt dat de gemeenschap als geheel aandeelhouder zou worden, immers wanneer ’n minderheid bezit zou krijgen over de aandelen zouden de voordelen voor de gemeenschap beperkt zijn. De bevolking werd daarom aangespoord aandelen te verkrijgen en een groot aantal gaf gehoor aan die oproep. Zoals aangetoond, bleek de hele onderneming ’n succes zoals door haar enthousiaste supporters was voorspeld.Winstdeling binnen de gemeenschap was echter niet het enige voordeel van de oprichting van de cooperatie in ons midden.

De Cooperatie heeft inmiddels een groot aantal aanvallen zwijgend over zich heen laten gaan, haar voorstanders hebben e.e.a. in lijdzaamheid aangezien. De tijd is echter aangebroken dit zwijgen te verbreken.
De Heiligen der Laatste Dagen moeten beseffen dat het onze plicht is cooperativiteit te ondersteunen en al het mogelijke te doen het te doen slagen. De plaatselijke cooperatieve winkels verdienen de oprechte steun van de heiligen; heeft de geschiedenis ons immers niet geleerd dat eenheid kracht betekent?

Hoe krachtig zouden de heiligen zijn zonder eenheid?
Niet alleen in onze leerstellige overtuiging moeten we een zijn, maar ook in de praktijk, en in het bijzonder in onze zakelijke aangelegenheden.

Uw Broederen,

Brigham Young, Daniel H. Wells, George A. Smith, John Taylor, Wilford Woodruff, Orson Hyde, Orson Pratt, Charles C. Rich, Lorenzo Snow, Erastus Snow, Frankling D. Richards, George Q. Cannon, Brigham Young Jr, Albert Carrington

Excerpted from the Apostolic Circular of July 1875. The complete text can be found in Edward Jones Allen, The Second United Order Among the Mormons (New York: Columbia University Press, 1936).

CDA niet langer christelijk?

8 mei 2011 § Een reactie plaatsen

 
Veel heiligen der laatste dagen vragen zich af op welke politieke partij zij moeten stemmen. Als religieuze minderheid zijn we immers niet door een bepaalde politieke partij vertegenwoordigd.
(In de 80’er jaren was er in de gemeenteraadsverkieziengen van Arnhem een lijst “Mormon”, doch dit bleek iemands achternaam te betreffen…) Aldus verzuchten velen en stemmen vervolgens maar op een partij die christelijk overkomt en het CDA met de “C” lijkt dan een voordehandliggende  keus.   

Schrijver en lieddichter Huub Oosterhuis vraagt zich af waar de christelijke waarden en normen van het CDA zijn gebleven. Wellicht een relevante vraag voor heel wat heiligen der laatste dagen die doorgaans CDA stemmen.
Huub Oosterhuis schrijft as kerklieddichter prachtige teksten en liederen die bijdragen aan politiek-maatschappelijke bewustwording, bestaansverheldering en bemoediging van mensen.

Maak eens kennis (klik hier) met deze opmerkelijke christelijke socialist op de speciale MVG-pagina van Huub Oosterhuis.

Wat in stilte bloeit, in de luwte van tuinen,
onder de hete zon, op de akker,
heeft Hij bestemd voor de tafel der armen.

Aardekracht, zonkracht is Hij, licht in mensen,
dat wij elkaar verblijden en doen leven,
brood van genade worden, wijn van eeuwig leven.

Maar wie niets hebben, wie zal hen hieraan deel geven?
En die in weelde zwelgen en van niets weten,
wie zal hen naar gerechtigheid doen verlangen?

Aanschijn der aarde, wie zal jou vernieuwen?
Hij die alles zal zijn in allen heeft ons bestemd
om, aarde, jouw aanschijn te vernieuwen.

Huub Oosterhuis

Graag uw reaktie!

16 april 2011 § 7 reacties

Met een verrechtsend Nederland, een opkomende moderne fascistische partij als de PVV van Geert Wilders, toenemende discriminatie en racisme, het mislukken (volgens Rechts) van de Multiculturele Maatschappij en meer geweld tegen homofiele mensen. Zijn we in Nederland bezig intolerant te worden? Accepeteren we geen andere culturen meer? Sluiten we uit? Oordelen we mensen op afkomst, geloof of denken? Zien mensen er wel als “Nederlander” uit?

Allemaal vragen welke je kunt stellen als we allerlei toenemende berichten lezen over deze onderwerpen. Vind u ook dat Nederland bezig is zich te ontwikkelen als een intolerant land met een mogelijk toekomstig intolerant volk ?

Graag uw reaktie!
Reimer van Ruiten

Klik op de titel van het artikel om ingekomen reacties te lezen of om zelf te reageren.

Hans Hillen en de heiligen der laatste dagen

9 april 2011 § 5 reacties

Minister Hans Hillen kan zijn geluk niet op. Het CDA is nu eindelijk aangekomen op de conservatieve, rechtse plek waar de partij al lang had moeten moet zij, stelde hij onlangs in zijn ‘overwinningstoespraak’ in de Volkskrant. Dankzij Hillen en zijn kornuiten zal het geluid van christenen die op de bres willen staan voor christelijk-sociale politiek binnen het CDA snel wegsterven, voorspelt columnist Sytze Faber. Hans Hillen is de juiste man, op de juiste plaats, op de juiste tijd.

Na vier, vijf jaar was het weer zover. Dan kreeg de gereformeerde kerk in ons dorp een nieuwe predikant, die meestal na het nodige geworstel het beroep naar onze gemeente had aangenomen. Mijn vader fungeerde dan nogal eens als spreekbuis van de kerkenraad om hem temidden van de gemeente een hartelijk welkom toe te roepen. In die toespraakjes kwam steevast het zinnetje voor ‘U bent de juiste man, op de juiste plaats, op de juiste tijd!’

Ik moest hieraan terugdenken toen Hans Hillen door zijn maatje Maxime Verhagen uitverkoren werd voor het ministerschap van Defensie. Zijn hele leven is Hillen waakzaam en weerbaar geweest. Herhaaldelijk hees hij de stormbal om volk en vaderland te waarschuwen voor een linkse vloedgolf, die er nooit is gekomen. Hij zat er ook naast wat de PVV betreft. Dat was, zo profeteerde hij aanvankelijk, een leeglopende ballon.

Drie decennia geleden, toen het CDA tot aanzijn kwam, waren Hillen en zijn kameraad Charles Schwietert als parlementaire journalisten van de NOS uiterst alert met betrekking tot vooruitstrevende gereformeerden die hun politieke bakermat hadden gehad in de Antirevolutionaire Partij. Zij werden beschouwd als mogelijke nagels aan de doodkist van de christen-democratie. Dezer dagen, nu het CDA zijn dertigjarig bestaan viert, zit de klus voor Hillen en zijn conservatieve kornuiten er bijna op. Het ministerschap, en dan nog wel van Defensie, kwam daarom op het goede moment. Het is nu tijd voor de finishing touch.

Met die gereformeerden begon het een halve eeuw geleden. Toen gaven de VU-filosoof Herman Dooyeweerd en zijn adepten een forse, principiële slinger aan het klassieke gereformeerde leerstuk van de soevereiniteit in eigen kring. Hun benadering spitste zich toe op de rol van de overheid.

De overheid zou zich niet langer uiterst afstandelijk moeten opstellen ten opzichte van vooral het sociaal-economische beleid, maar moeten gaan fungeren als een actieve, anticiperende regisseur om inhoud te geven aan de verschillende facetten van de rechtsstaat. Ze zou een schild moeten zijn voor het kwetsbare en de kwetsbaren. Dat hoorde gepaard te gaan met een mondiale oriëntatie (Europa, ontwikkelingssamenwerking). De nieuwe invalshoek van Dooyeweerd viel in vruchtbare bodem bij de top van de Antirevolutionaire Partij (De Gaay Fortman, Berghuis, Bruins Slot en later Aantjes). De echo’s daarvan in het CDA behoren binnenkort tot de verleden tijd.

Dit pad werd geëffend door de kabinetten van Jan Peter Balkenende (het laatste, een electoraal moetje, tel ik niet mee). Ze deinden mee met de VVD en ademden een ouderwetse vooroorlogse liberaal-confessionele geest: overheid op afstand, zelfredzaamheid van de burger. Bij de laatste kabinetsformatie is het CDA ten langen leste de Rubicon overgestoken. Wilders nam de moslims voor zijn rekening, Rutte en Verhagen de bijstandsgerechtigden en gehandicapten. Van de voorgenomen bezuinigingen op de samenleving moeten de baanlozen het leeuwendeel voor hun rekening nemen. Zo ging het vroeger ook.

Hillen kan zijn geluk niet op. Het pleit lijkt te zijn beslecht. Op zaterdag 27 november jongstleden, de dag van het CDA-congres, hield hij in de Volkskrant alvast zijn overwinningstoespraak. Het CDA, zo sprak hij, is nu eindelijk aangekomen op de conservatieve, rechtse plek waar de partij al lang had moeten moet zijn. Het evangelische radicalisme, zoals hij het noemt, uit gereformeerde hoek was er de oorzaak van dat het zo lang heeft geduurd.

Vleesgeworden CDA-ers als Bert de Vries en Hannie van Leeuwen werden door hem met name genoemd. Hun tijd, zo stipuleerde hij, is nu echter voorbij. ‘Met evangelisch radicalisme blijf je altijd de vraag van Sint Maarten houden. Ik geef de helft van mijn mantel aan jou, waarom niet driekwart en waarom eigenlijk niet de hele mantel? Het is nooit genoeg.’ Daar kun je geen politiek mee voeren. Christenen die op de bres willen staan voor christelijk-sociale politiek noemt hij spottend – hij is nogal ingenomen met zijn vondst – ‘de heiligen der laatste dagen’. Een partij die zich, zo luidt zijn omineuze argumentatie, baseert op een boek van minstens tweeduizend jaar geleden, is per definitie conservatief. .

De echo van Dooyeweerd versterft, met dank aan VU-alumni als Balkenende en Donner. Christendom en conservatisme vielen bij Hillen altijd al samen. Nu past zijn opvatting ook nog precies in het plaatje van de tijdgeest anno 2010. In het CDA is hij thans de juiste man, op de juiste plaats, op de juiste tijd. Dat heeft Verhagen goed gezien.

Sytze Faber, voor Protestant.nl
17 december 2010

Dr. Sytze Faber was wetenschapper, politicus, hoofdredacteur en bestuurder; hij houdt zich tegenwoordig bezig met armoedebestrijding, schaken en schrijven. Zijn wekelijkse columns voor het Friesch Dagblad zijn te lezen op http://sytzefaber.livejournal.com

Tegen discriminatie, racisme en fascisme

7 april 2011 § 3 reacties

Reimer van Ruiten uit Drachten is lid van de kerkelijke gemeente Heerenveen, en voormalig (2006) PvdA-afdelingsvoorzitter Smallingerland (Drachten). Reimer is gehuwd, woont sinds 2005 in Drachten, heeft zowel bestuurlijke als zakelijke ervaring en is in het dagelijkse leven een zelfstandig assurantie-kantoorhouder in Zwaagwesteinde. Als voorzitter van het schoolbestuur van de “Oudste School van Friesland” de OBS Van Heemstra School te Oudwoude, deed hij vele jaren bestuurlijke ervaring op.

Momenteel is Reimer woordvoerder van de Antifascistische Actie – AFA Fryslân – een beweging welke discriminatie, racisme en fascisme actief wil bestrijden. Reimer haalde onlangs het NieuwsJournaal van Omroep Fryslân en ook andere kerkleden zijn bij dit initiatief betrokken. In het kader van het bestrijden van een partij als de PVV, welke een Racisme en Discriminatie stimulerend beleid in Nederland nastreeft, is AFA Fryslan doende om samen te werken met minderheden en kerkelijke organisatie’s. Met name kerkelijke jongerenorganisatie`s waren betrokken bij een campagne tegen de PVV in Fryslan welke in het kader stond van de Provinciale Statenverkiezingen. De leden van AFA Fryslan zijn dan ook van diverse pluimage. Er zijn mensen van diverse buitenlandse afkomsten en verschillende kerkelijke achtergronden bij betrokken.
Van Mormoon tot Protestant en van Katholiek tot Moslim of Atheist !
Met name veelal jongeren zijn bereid aktie te voeren om alle vormen van Discriminatie, Rechts-extremisme en Racisme te bestrijden. Overigens is de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (Mormonen) op geen enkele wijze betrokken bij AFA. AFA Fryslan adverteerde in de Leeuwarder Courant onder het motto:

Dr. Martin Luther King: “Voor het slagen van het kwaad is niets anders nodig dan dat goede mensen niets doen !”

De Mormoonse Arbeider

7 april 2011 § 2 reacties

door Cory Bushman

De échte atheist is degene die weigert Gods beeld in het gelaat van zijn naaste te herkennen. – Catholic Worker

Als we gek zijn, komt dat omdat we weigeren net zo gek te worden als de wereld om ons heen. – Peter Maurin (mede-oprichter van de ‘Katholieke Arbeider’-beweging) Opgericht in 1933 door Dorothy Day, een katholiek bekeerlinge en journaliste, en Peter Maurin, een franse arbeider en wetenschapper; de Katholieke Arbeider-beweging is gegrondvest op een stellig geloof in de menselijke waardigheid zoals ons wordt voorgehouden in de Bergrede in het Nieuwe Testament. Degenen die meedoen aan de Katholieke Arbeider-beweging richten zich o.a. op de volgende sociaal-politieke onderwerpen: geweldloosheid, gebed, gastvrijheid voor daklozen, de anti-oorlogsbeweging, vrijwillige armoede, racisme, gerechtigheid en economische gelijkheid. Day en Maurin begonnen de Katholieke Arbeider in de hoop maatschappelijke vernieuwing op gang te brengen in de huidige samenleving, “een samenleving waarin het ons gemakkelijker zou vallen goed te doen.”

De Katholieke Arbeider geeft al vanaf zijn oprichting zeven keer per jaar het gelijknamige krantje “de Katholieke Arbeider” uit. Dit krantje werd voor het eerst aan de man gebracht voor één cent per exemplaar tijdens een communistische arbeidersdemonstratie in New York, en wordt tot op de huidige dag nog steeds gedrukt en nog steeds voor één cent verkocht. De Katholieke Arbeider richtte de aandacht op heel wat moeilijke maar noodzakelijke vragen zoals: Wat is eerzame arbeid? Hoe liggen de verhoudingen tussen politieke, sociale en economische aspecten in een democratie, en hoe verhoudt e.e.a. zich tot het algemeen belang? Op welk punt bevinden we ons, wat is ons doel, en hoe gaan we dat doel bereiken? Wat houdt het vandaag de dag in om Jezus Christus te volgen? We hopen dergelijke vragen ook in relatie tot het Mormonisme te stellen. Ik hoop dat de oprichting en publicatie van “de Mormoonse Arbeider” een weerspiegeling zal zijn van de initiatieven van Day and Maurin en dat deze ertoe zullen bijdragen “maatschappelijke vernieuwing tot stand te brengen in de huidige samenleving, een samenleving waarin het ons gemakkelijker zal vallen om goed te doen.” We zijn er niet op uit de leringen van de kerk te veranderen, we willen slechts een dialoog en een discussie op gang brengen hoe we die heilzame leerstellingen in de praktijk van alle dag kunnen brengen, en te onderzoeken hoe we die leerstellingen op meer doelmatige wijze kunnen inpassen in een samenleving waarin het ons gemakkelijker zal vallen goed te doen.

De japanse arbeidersaktivist, christelijke hervormer en pacifist Toyohiko Kagawa, schreef destijds: “Ik lees in een boek dat Christus rondging en veel goeds tot stand bracht. Het verontrust me dat ik rondga maar niet zoveel méér dan dat. Het spreekt ons niet langer aan slechts ‘rond te gaan’.” Als mensen van vrede is het onze plicht aan een maatschappij en samenleving te werken zoals die in de Bergrede werd omschreven. Elder John A. Widtsoe: “De enige manier waarop we een vredige samenleving tot stand kunnen brengen is door te werken aan mannen en vrouwen die van vrede houden en die aan vrede werken. Ieder mens afzonderlijk heeft, door die lering van Christus en Zijn Kerk, de vrede der wereld in eigen hand”, en verder: “Daarom dragen u en ik gezamenlijk de verantwoording van vrede op aarde, een verantwoording die we niet op ’n ander kunnen afwentelen; niet op de schouders van een congres of parlement, of op welke wetgevende organisatie dan ook.” (Conference Report, Oct.1943, p.113)

Day en Maurin richtten een beweging op die voor iedereen open stond die zich wilde verplichten tot geweldloosheid, waardoor men lid kon worden van de Katholieke Arbeider beweging, ongeacht bezit of religieuze overtuiging. In die geest willen we iedereen uitnodigen met de Mormoonse Arbeider mee te doen d.m.v. het gedrukte woord en d.m.v. gezamenlijke discussie.

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Politics categorie van De Mormoonse Arbeider.